سال نو مبارک!

اخوانثالث

در این شبگیر

کدامین جام و پیغام صبوحی مستتان کرده ست؟ ای مرغان

که چونین بر برهنه شاخه های این درخت برده خوابش دور

غریب افتاده از اقران بستانش در این بیغوله ی مهجور

قرار از دست داده، شاد می شنگید و می خوانید؟

خوشا، دیگر خوشا حال شما، اما

سپهر پیر بد عهد است و بی مهر است، می دانید؟

کدامین جام و پیغام؟ اوه

بهار، آنجا نگه کن، با همین آفاق تنگ خانه ی تو باز هم آن کوه ها پیداست

شنل برفینه شان دستار گردن گشته، جنبد، جنبش بدرود

زمستان گو بپوشد شهر را در سایه های تیره و سردش

بهار آنجاست، ها، آنک طلایه ی روشنش، چون شعله ای در دود

بهار اینجاست، در دلهای ما، آوازهای ما

و پرواز پرستوها در آن دامان ابرآلود

هزاران کاروان از خوبتر پیغام و شیرین تر خبرپویان و گوش آشنا جویان

تو چه شنفتی به جز بانگ خروس و خر

در این دهکور دور افتاده از معبر

چنین غمگین و هایاهای

کدامین سوگ می گریاندت ای ابر شبگیران اسفندی؟

اگر دوریم اگر نزدیک

بیا با هم بگرییم ای چو من تاریک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من و تو، درخت و بارون .
. .

احمد شاملو

من باهارم تو زمین

من زمینم تو درخت

من درختم تو باهار

ناز انگشتای بارون تو باغم می کنه

میون جنگلا طاقم می کنه

تو بزرگی مثل شب

اگه مهتاب باشه یا نه

تو بزرگی

مثل شب

خود مهتابی تو اصلا خود مهتابی تو

تازه وقتی بره مهتاب و

هنوز

شب تنها

باید

راه دوری رو بره تا دم دروازه روز

مث شب رود بزرگی

مث شب

تازه روزم که میاد

تو تمیزی

مث شبنم

مث صبح

تو مث مخمل ابری

مث بوی علفی

مثل اون ململ مه نازکی

اون ململ مه

که روی عطر علفا مثل بلاتکلیفی

هاج و واج مونده مردد

میون ماندن و رفتن

میون مرگ و حیات

مث برفایی تو

تازه آبم که بشن برفا و عریون بشه کوه

مث اون قله مغرور بلندی

که به ابرای سیاهی و به بادای بدی می خندی!

من باهارم تو زمین

من زمینم تو درخت

من درختم تو باهار

ناز انگشتای تو باغم میکنه

میون جنگلا طاقم می کنه.

«آیدا
در آئینه»

مهر ماه سال چهل و یک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فریدون مشیری

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک

شاخه های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپید

برگهای سبز بید

عطر نرگس، رقص باد

نغمه و بانگ پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار

خوش بحال روزگار

خوش بحال چشمه ها و دشتها

خوش بحال دانه ها و سبزه ها

خوش بحال غنچه های نیمه باز

خوش بحال دختر میخک که میخندد به ناز

خوش بحال جان لبریز از شراب

خوش بحال آفتاب

ای دل من، گرچه در این روزگار

جامهء رنگین نمی‌پوشی به کام

بادهء رنگین نمی‌نوشی ز جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست

جامت از آن می که می‌باید تهی است

ای دریغ از «تو» اگر چون گل نرقصی با نسیم

ای دریغ از «من» اگر مستم نسازد آفتاب

ای دریغ از «ما» اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشهء غم را به سنگ

هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

باز کن پنجره ها را که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد و بهار

روی هر شاخه کنار هر برگ

شمع روشن کرده است

همه چلچله ها برگشتند

و طراوت را فریاد زدند

کوچه یکباره آواز شده است

و درخت گیلاس

هدیه جشن اقاقی ها را

گل به دامن کرده است

باز کن پنجره ها را ای دوست

هیچ یادت هست؟

که زمین را عطشی وحشی سوخت

برگ ها پژمردند

تشنگی با جگر خاک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟

توی تاریکی شب های بلند

سیلی سرما با تاک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟

با سر و سینه گلهای سپید

نیمه شب باد غضبناک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟

حالیا معجزه باران را باور کن

و سخاوت را در چشم چمنزار ببین

و محبت را در روح نسیم

که در این کوچه تنگ

با همین دست تهی

روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد

خاک جان یافته است

تو چرا سنگ شدی

تو چرا این همه دلتنگ شدی

باز کن پنجره ها را و بهار را باور کن

ـــــــــــــــــــــــــ

بهارم دخترم از خواب برخیز

شکر خندی بزن و شوری
برانگیز

گل اقبال من ای غنچه ی
ناز

بهار آمد تو هم با او
بیامیز

بهارم دخترم آغوش واکن

که از هر گوشه، گل آغوش وا کرد

زمستان ملال انگیز بگذشت

بهاران خنده بر لب آشنا کرد

بهارم، دخترم، صحرا
هیاهوست

چمن زیر پر و بال پرستوست

کبود آسمان همرنگ دریاست

کبود چشم تو زیبا تر از اوست

بهارم، دخترم، نوروز آمد

تبسم بر رخ مردم کند گل

تماشا کن تبسم های او را

تبسم کن که خود را گم کند گل

بهارم، دخترم، دست طبیعت

اگر از ابرها گوهر ببارد

و گر از هر گلش جوشد بهاری

بهاری از تو زیبا تر نیارد

بهارم، دخترم، چون خنده ی صبح

امیدی می دمد در خنده تو

به چشم خویشتن می بینم از دور

بهار دلکش آینده ی تو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سیمین بهبهانی

می خواستم به پای تو تقدیم جان کنم

بختم چنین نخواست که کاری چنان کنم‏

چون ساغر بلور شکستم به خاره سنگ

تا در تو از اسف اثری امتحان کنم‏

گفتی که حیف! گفتمت آری، ولی هنوز‏

دارم غنیمتی که تو را شادمان کنم‏

بر خرده هام گر نگری هر شکسته را‏

در پرتو نگاه تو رنگین کمان کنم

جز ساعد شکسته چه می آیدم به کار

تا با نوای عشق، نی از استخوان کنم!‏

دیر آمدی، اگر چه بهارم ز شاخه ریخت

شادا خزان که میوه تو را ازمغان کنم

می خواهمت، که خواستنی تر ز هر کسی

کو واژه ای که ساده تر از این بیان کنم؟

تنها نه من که یار دگر نیز خواهدت

می باش از آن او که تحمل توان کنم‏

تلخ است دوست داشتن و واگذاشتن

زان تلخ تر که رنجه دل دیگران کنم

با آن که نغمه خوان توام، ای بلند سبز‏

بگذار در درخت دگر آشیان کنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شفیعی کدکنی

درروزهای آخر اسفند

کوچ بنفشه‌های مهاجر

زیباست

در نیم روز روشن اسفند

وقتی بنفشه‌ها را از سایه‌های سرد

در اطلس شمیم بهاران

با خاک و ریشه

میهن سیارشان

در جعبه‌های کوچک چوبی

در گوشه‌ی خیابان می‌آورند

جوی هزار زمزمه در من

می‌جوشد

ای‌کاش

ای‌کاش آدمی وطنش را

مثل بنفشه‌ها

در جعبه‌های خاک

یک روز می‌توانست

همراه خویش ببرد هر کجا که خواست

در روشنای باران

در آفتاب پاک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امیر هوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه)

بهارآ مد گل و نسرین نیاورد

نسیمی بوی فروردین نیاورد

پرستو آمد و از گل خبر نیست

چرا گل با پرستو هم سفرنیست

چه افتاد این گلستان را چه افتاد؟!

که آیین بهاران رفتش از یاد

چرا پروانگان را پر شکسته‌است

چرا هر گوشه گرد غم نشسته‌است

چرا خورشید فروردین فرو خفت

بهار آمد گل نوروز نشکفت

مگر دارد بهار نو رسیده

دل و جانی چو ما در خون  کشیده

بهارا خیز و زان ابر  سبکرو

بزن آبی به روی سبزه‌ی نو

گهی چون جویبارم نغمه آموز

گهی چون آذرخشم رخ برافروز

هنوز این جا جوانی دلنشین است

هنوز این جا نفس‌ها آتشین است

مبین کاین شاخه‌ی بشکسته  است

چو فردا بنگری پر بیدمشک است

مگو کاین سرزمینی شوره‌زار است

چو فردا دررسد رشک بهار است

بر آرد سرخ گل خواهی نخواهی

وگر خود صد خزان آرد  تباهی

اگر خود عمر باشد سربرآریم

دل و جان در هوای هم گماریم

دگر بارت چو بینم شاد بینم

سرت سبز و دلت آباد بینم

به نوروز دگر هنگام دیدار

به آیین دگر آیی پدیدار…

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نادر نادرپور

من آن درخت زمستانی، بر آستان بهارانم

که جز به طعنه نمی خندد،‌
شکوفه بر تن عریانم

ز نوشخند سحرگاهان،‌ خبر چگونه توانم داشت

منی که در شب بی پایان، گواه گریه ی بارانم

شکوه سبز بهاران را،‌ برین کرانه نخواهم دید

که رنگ زرد خزان دارد، همیشه خاطر ویرانم

چنان ز خشم خداوندی،‌ سرای کودکی ام لرزید

که خاک خفته مبدل شد، به گاهواره ی جنبانم

درین دیار غریب ای دل،‌ نشان ره ز چه کس پرسم؟

که همچو برگ زمین خورده، اسیر پنجه ی طوفانم

میان نیک و بد ایام، تفاوتی نتوانم یافت

که روز من به شبم ماند، ‌بهار من به زمستانم

نه آرزوی سفر دارد، نه اشتیاق خطر کردن،‌

دلی که می تپد از وحشت، در اندرون پریشانم

غلام همت خورشیدم، که چون دریچه فرو بندد

نه از هراس من اندیشد، نه از سیاهی زندانم

کجاست باد سحرگاهان،‌ که در صفای پس از باران

کند به یاد تو، ای ایران! به بوی خاک تو مهمانم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سهراب سپهری

مانده تا برف زمین آب شود

مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر

ناتمام است درخت

زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد

و فروغ تر چشم حشرات

و طلوع سر غوک از افق درک حیات

مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سمبوسه و عید

در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد

و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف

تشنه زمزمه ام

مانده تا مرغ سرچینه هذیانی اسفند صدا بردارد

پس چه باید بکنم

من که در لخت ترین موسم
بی چهچه سال

تشنه زمزمه ام

بهتر آن است که برخیزیم

رنگ را بردارم

روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حسین منزوی

عیدگلت خجسته، گل بی خزان من!‏

یاس سپید واشده دربازوان من!

باد بهاری کز سر زلف تو می وزد ‏

با گل نوشته نام تو را، برخزان من

ناشکری است جزتو مهر تو از خدا

چیز دگر بخواهم اگر، مهربان من

باشادی تو شادم و باغصه ات غمگین

آری همه به جان تو بسته است جان من

هنگامه می کند سخنم درحدیث عشق

واکرده تاکلید تو، قفل زبان من

بگشای سینه تا که درآئینه گل کنند

باهم امید تازه و بخت جوان من

دستی که می نوشت بر اوراق سرنوشت

پیوست داستان تو با داستان من

گل می کند به شوق تو شعرم دراین بهار

ای مایه شگفتی واژگان من

اما، مرا نمی رسد از راه عید گل

تا بوسه ی تو گل نکند بردهان من

 

منبع: اینجا

/ 18 نظر / 38 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ساداتی ندای قلم

سلام وارادت خدمت عموجلالی عموی سران دفاتر عید برشما وخانواده محترم مبارک باشد وامیدوارم سالی شاد وبانشاط داشته باشید لذت بردم ازمتن وشعر البته بدون فحاشی درسال جدید

صولت یاوری

سلام برعموی کل خانواده نویسندگان راست کار بهاران خجسته باد . ازشگفتی های روزگارما نتایج تحقیق وتفحص های مراکزپژوهشی ازجمله مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی درمورد ثبت آنی است که گزارش مذکور ضمن برشمردن مفصل کاستی ها ونواقص اجرائی وفنی سامانه ، کمبود بودجه سازمان ثبت را به عنوان مجری طرح تایید فرمود وپیشنهاد نمود که نسبت به تامین بودجه اقدام شود مجلس محترم وکمیسیون حقوقی که خود امر به تحقیق داده بود فی الفور مقدمات وتشریفات مربوط به تامین هزینه هارا به انجام رساند که آثارش گریبان ما ومردم را ازشروع سال جاری گرفته است .ولی برایم جالب است که درمورد ناکارامدی واشکالات سامانه هیج اقدامی نشده است وعلاوه برآن گوئی اجرای ثبت آنی هیچ هزینه ومشقتی برای سران دفاتر ایجاد نکرده است که باید با تحمیل هزینه ها ومشکلات جانبی دم برنیاورده و مظلومانه نسبت به وصول حقوق دولتی مصوب که تا چهار برابر نیزافزایش یافته است اقدام کنند .وبه نظرم شاید مقررشده که ما را اساسا بدون دلیل هم که شده حتی جریمه نیزبکنند وحق التحریر را معادل افزایش هزینه های ثبتی ، کاهش نیزبدهند وسالیانه مبلغی مقطوع نیزبعنوان استفاده ازسامانه ازما بگیرند .شاید خی

صولت یاوری

عمو سلام اشکالات ثبت آنی رادرسایت کانون اصفهان منتشرکردیم اگر عنایتی بفرمایید وناگفته ها را ذیل گزارش درج کنید ممنون خواهیم شد. عرض ارادات

امینی

سلام و عرض ادب و احترام خدمت عموی عزیز و گرامی سالی خوب و سراسر تندرستی و نیکویی را برای حضرت شما و خانواده محترم و تمامی همکاران آرزوی می نمایم . مردم ما که اهل فحش نیستند همه ساکت و صبورند !

دنده6

محاسبه هزينه انتقال سند خودرو در دفاتر اسناد www.dande6.com/sanad

ساداتی ندای قلم

سلام وارادت خدمت عموجلالی عزیز اراک منتظر حضرت عالی هستم البته کاهو وساحل ندارد ولی انرژی دارد که همراه دوستان انرزی می گیریم

ساداتی ندای قلم

سلام وارادت خدمت عموی سران دفاتر ششمین همایش دراراک 25و26اردیبهشت برگذارمی گردد ضمن اطلاع رسانی منتظر سبزتان چون گذشته هستیم

بهروز رحمتی سردفتر 12 مراغه

عمو نیستی پس کی میخای آن تایم و به روز بشی ؟!! انشاء الله که مشکلی پیش نیومده باشه !

بهروز رحمتی سردفتر 12 مراغه

http://dafater.blogfa.com/

مختاری

عبادت بجز خدمت خلق نيست حتي با فحش خوردن خداي ناكرده عموجان[نیشخند]